AMBULAKRAL sıf. (lat. ambulare, gezinmek'ten fr. ambulacre'm [yapışıcı vantuz] sıfatı ambulacral). Zool. Yapışıcı vantuz'la ilgili. || Ambulakral ayakçık, deniz kestanelerine, deniz yıldızlarına ve diğer derisi-dikenlilere has, onların kayalık yüzeylere tutunmalarına yarayan, içeri çekilebilen, yapışıcı vantuz. (Bk. ANSİKL.) || Ambulakral bölge, derisidikenli hayvanların vücudunda ayakçıklarm veya ambulakral tüplerin bulunduğu kısım. || Ambulakral kanal, zarlı esnek kanal.

— ANSİKL. Sonu çekmenli veya çekmensizdir. Birçok derisi dikenlinin, özellikle deniz kestaneleri, deniz hıyarları ve deniz yıldızlarının hareket organıdır. Ambulakral kanallar çoğunlukla tegumentlerin «ambulakral bölgeler» denen bazı noktalarına sıralar halinde dizilmişlerdir. Hayvan, kanallara ambulakral sıvı basar, kanal şişer; basınç kesilir kesilmez ambulakral kanal boşalır ve pörsür; bu, bir itiş sağlar. Meselâ, deniz kestanesinde, ambulakral bölge veya yanlış olarak ambulakrum denen beş boylam boyunca dizilmiş ambulakral delikler vasıtasıyle kabuktan çıkan yüzlerce ambulakral ayakçık vardır.